在綿密無隙的積雨雲下 那一天 我和母親兩人 撐著陽傘 任著自己的手被拉著 走過了那一條 夏天的路 在唧唧如雨的蟬鳴裡 以幾乎被淹沒的聲音 妳一遍又一遍的說道 「人活著總是孤獨的 不要回首來時路」 當時我還太小 聽著自己所無法回答的事情 在妳的背上 在不知不覺裡 我沈沈地睡去 甚至忘了哭泣 預感即將到來的午後雷陣雨 遠雷響起 彷彿預言著自那天以後的 我們的命運 當我越接近那一天的妳 頭一次我開始瞭解 妳突然屈身所流下的 最後的淚水的意義 妳的心情 那一段夏日的氣息
推薦本站
Archives
- February 2012
- July 2011
- June 2011
- May 2011
- April 2011
- December 2010
- January 2010
- September 2009
- August 2009
- July 2009
- February 2009
- November 2008
- October 2008
- August 2008
- July 2008
- June 2008
- May 2008
- April 2008
- March 2008
- February 2008
- January 2008
- December 2007
- November 2007
- September 2007
- August 2007
- June 2007
- March 2007
- February 2007
- January 2007
- December 2006
- November 2006
- October 2006
- September 2006
- August 2006
- July 2006
- June 2006
- May 2006
- April 2006
- March 2006
- February 2006
- January 2006
- December 2005
- November 2005
- October 2005
- September 2005
家族事業
-
最新文章
工商服務
瀏覽器有更多的好選擇